Het is niet leuk om op stal aan te komen en daar geconfronteerd te worden met een verstandhouding die niet werkt. Je kunt niet altijd vergeten wat er in het verleden is gebeurd, waardoor iets een tweede kans geven niet altijd makkelijk is.

Vandaag was een dag waarop ik het de voordeel van de twijfel gaf en ik besloot om het toch nog een kans te geven. Zoveel stalgenoten die wél goed met hem overweg kunnen, waarom ik dan niet?

Het werd al snel duidelijk dat het verspilde moeite was. Soms werkt het ook gewoon niet en heb je andere ideeën over iets. Ik kan er niet zoveel mee als je bij de kleinste hobbel al zoveel weerstand biedt. En als je een andere kant in het leven op wilt, prima. Maar zo stug rechtdoor gaan terwijl de ander ook een keer wil afbuigen?

Echt, wat een kleredingen zijn die kruiwagens met 2 wielen toch.